Wybór odpowiedniej sztywności shaftu w driverze - czyli kiju, którym wykonuje się pierwsze, najdalsze uderzenie na dołku ze specjalnego kołeczka startowego - zależy przede wszystkim od prędkości, z jaką potrafisz machnąć kijem.

Prawidłowo dobrany element działa jak katapulta: wygina się w odpowiednim momencie zamachu i oddaje energię prosto w piłkę, co pozwala uzyskać prosty lot oraz maksymalną odległość.

Zbyt elastyczny trzonek sprawi, że kij będzie „spóźniał się” za ruchem Twoich rąk i piłka poleci niekontrolowanie w lewo, natomiast zbyt sztywny shaft będzie sprawiał wrażenie kija od szczotki, drastycznie skracając lot w prawą stronę. Z tego artykułu dowiesz się, jak dopasować właściwości sprzętu do dynamiki swojego ruchu oraz czym różnią się od siebie podstawowe oznaczenia na kijach. 

Sztywność shafta w driverze - oznaczenia i parametry techniczne

Producenci sprzętu stosują ujednolicone symbole, które pomagają wstępnie sklasyfikować kije golfowe pod kątem elastyczności materiału i profilu gracza.

Dobór konkretnego wariantu nie powinien być jednak dziełem przypadku, lecz efektem analizy fizycznych możliwości golfisty.

  • lady (L) - bardzo elastyczne trzonki grafitowe, zaprojektowane dla kobiet oraz graczy o niskiej prędkości zamachu poniżej 70 mil na godzinę,
  • senior (A / M) - miękkie komponenty stworzone z myślą o starszych golfistach oraz osobach potrzebujących dodatkowego wsparcia w generowaniu dynamiki,
  • regular (R) - standardowa sztywność przeznaczona dla większości początkujących i średniozaawansowanych amatorów płci męskiej, u których prędkość mieści się w granicach 75-90 mil na godzinę,
  • stiff (S) - sztywne konstrukcje dla graczy o sportowym profilu, generujących powtarzalny, szybki zamach w przedziale 90-105 mil na godzinę,
  • extra stiff (X) - bardzo twarde trzonki dedykowane zawodowcom oraz amatorom o nienagannej technice i sile, gdzie prędkość główki przekracza 105 mil na godzinę.

Stiff czy regular shaft - jak podjąć decyzję na podstawie testów i obserwacji?

Głównym kryterium wyboru między wersją pośrednią a sztywną jest stabilność trajektorii lotu piłki w momencie, gdy dajesz z siebie maksimum siły podczas uderzenia z kołeczka startowego.

Jeśli w trakcie testów zauważysz, że przy mocniejszym zamachu główka kija nie nadąża za dłońmi, a piłka regularnie ląduje po prawej stronie pola, wersja stiff może okazać się zbyt wymagająca. Z kolei regular pozwoli na uzyskanie wyższego toru lotu, co przy umiarkowanej dynamice ruchu przełoży się na znacznie lepsze odległości niż próba gry zbyt twardym sprzętem na siłę.

Dobór shaftu - driver a tempo zamachu i punkt ugięcia konstrukcji

Sama prędkość mierzona w milach na godzinę to nie wszystko, ponieważ kluczowe znaczenie ma również sposób, w jakiej fazie ruchu przyspieszasz. Gracze o agresywnym, krótkim przejściu do fazy uderzenia potrzebują stabilniejszego profilu z wyżej umiejscowionym punktem ugięcia (kick point), co zapobiega skręcaniu się główki kija.

Osoby o płynnym, rytmicznym zamachu uzyskają znacznie lepsze rezultaty, wybierając komponenty z niskim lub średnim punktem ugięcia, które ułatwiają płynne podbicie piłki w górę bez konieczności używania nadmiernej siły fizycznej.

Jak dobrać trzonek do drivera pod kątem wagi i materiału?

Masa trzonka, wyrażana w gramach, bezpośrednio determinuje kontrolę nad całym kijem i wpływa na ogólne zmęczenie organizmu podczas całego dnia spędzonego na polu.

Lżejsze wersje grafitowe, ważące w przedziale 45-55 gramów, pozwalają na łatwiejsze rozpędzenie kija, co jest pomocne przy budowaniu powtarzalności u amatorów. Cięższe modele, przekraczające 65 gramów, są z reguły stabilniejsze pod kątem skrętnym (torque), dlatego sprawdzają się u osób, które nie mają problemu z dynamiką, ale szukają maksymalnego wyrównania linii lotu.